Het praatpleintje

Onweer en voetbal

praatpleintje — Thu, 19 Jan 2012 19:30:00 +0000

Het regende en waaide of de aarde verging op deze Zondag. Een week ervoor speelden mijn oudste broer en ik de sterren van de hemel bij onze plaatselijke voetbalclub T.e.v.v (Tweede Exloërmondse voetbalvereniging). Niet alleen die dag maar ook de wedstrijden ervoor. We speelden als kind al betaald voetbal. Echt waar, we kregen voor elke goal een gulden. We gaven geen bal meer aan onze medespelers. Helden waren we, tot ver in de omringende dorpen, altijd de beslissende doelpunt, de beslissende pass en vele overwinningen volgden.

De bliksem presenteerde zich volop en de regen striemden mijn vader in zijn gezicht, toen hij op z’n brommer naar zijn moeder reed voor een bakkie koffie. Het zou uiteindelijk het einde van onze voetbalcarrière betekenen. Het weer was zo slecht dat hij moest schuilen vond hij. Waar vond hij anders een schuilplaats op deze Zondag bij onze lieve heer. Hij schoot verkleumd de eerste de beste kerk in en de preek beviel hem uiteindelijk zo goed dat mijn broer en ik bij de zaterdag vereniging konden spelen als we bleven voetballen. Daar tekenden we natuurlijk voor…..

Ineke, Moeder en ik boven Wenen

praatpleintje — Mon, 09 Jan 2012 20:22:02 +0000

Het KerstKaartje

praatpleintje — Mon, 09 Jan 2012 18:34:49 +0000

Daar liepen we dan met z’n drieën, Ineke, Moeder en ik in het warme voorjaarzonnetje in Wenen. In het hart van deze oude stad staat de kathedraal van Sint Stephan, die in 1683 door de Turken en in 1945 door de Russen werd bestookt. Nu zat mijn moeder er op een bankje haar leven te overdenken zo leek het.

Het amusementspark Prater ligt vlak bij het oude centrum van Wenen, tussen de Donau en het Donaukanaal. Niet alle attracties zijn gezien onze leeftijd een bezoek waard, maar één steekt er letterlijk met kop en schouders bovenuit: het meer dan een eeuw oude Reuzenrad.Wie zaten er op een gegeven ogenblik in denk je? Moeder, Ineke en ik.We keken op het hoogste punt boven de reusachtige stad uit als heersers maar ook als bewonderaars.

Een bezoek aan wenen zonder de Weense koffie of het gebak te proeven is bijna ondenkbaar. Koffie in allerlei soorten en maten en ook de fameuze Sachertorte kent vele variaties.

Later op een van die dagen liepen we op het Belvedère, dit betekent ‘mooi uitzicht’ en dat geldt zeker voor het Boven Belvedère. Dat is niet alleen een fraai voorbeeld van barokke architectuur. Nu liep mijn moeder er samen met ons.

Uitgenodigd om mee op stedentrip te gaan. Een vrouw die nog nooit eerder een berg heeft gezien, haar gehele leven zorg geven aan haar naasten, en 2e Exloermond vrijwel niet uit is geweest.

Nu stuurde ze ons een kerstkaartje met de tekst dat ze ons bedankte voor alles wat we voor haar gedaan hebben afgelopen jaar……

T’was voor ons een kleine moeite in het begin van nog een lang jaar…