Het regende en waaide of de aarde verging op deze Zondag. Een week ervoor speelden mijn oudste broer en ik de sterren van de hemel bij onze plaatselijke voetbalclub T.e.v.v (Tweede Exloërmondse voetbalvereniging). Niet alleen die dag maar ook de wedstrijden ervoor. We speelden als kind al betaald voetbal. Echt waar, we kregen voor elke goal een gulden. We gaven geen bal meer aan onze medespelers. Helden waren we, tot ver in de omringende dorpen, altijd de beslissende doelpunt, de beslissende pass en vele overwinningen volgden.
De bliksem presenteerde zich volop en de regen striemden mijn vader in zijn gezicht, toen hij op z’n brommer naar zijn moeder reed voor een bakkie koffie. Het zou uiteindelijk het einde van onze voetbalcarrière betekenen. Het weer was zo slecht dat hij moest schuilen vond hij. Waar vond hij anders een schuilplaats op deze Zondag bij onze lieve heer. Hij schoot verkleumd de eerste de beste kerk in en de preek beviel hem uiteindelijk zo goed dat mijn broer en ik bij de zaterdag vereniging konden spelen als we bleven voetballen. Daar tekenden we natuurlijk voor…..